Erfgrens niet uit inhoud eigendomsakte af te leiden

Printvriendelijke versie

Bij aankoop van een bouwkavel in uitbreidingsgebieden waar veel bouwprojecten worden uitgevoerd, is het bepalen van het verloop van de erfgrens geen gemakkelijke zaak. In eerste instantie zal dan moeten worden gekeken naar wat partijen bij notariële akte hierover zijn overeengekomen en of er ook een kadastrale kaart aan de akte gehecht is, die voorzien is van wel of geen exacte maatvoering.

Gemeenten en bouwontwikkelaars die bouwkavels te koop aanbieden en pas na eigendomsoverdracht van de individuele kavels tot perceelvorming en kadastrale opmeting overgaan, lopen natuurlijk het risico dat de perceelsgrenzen onzeker zijn en dat in het ergste geval de rechter er aan te pas moet komen om de werkelijke grenzen te bepalen. Voor de koper is het echter ook van belang, dat na eigendomsoverdracht er geen grenzen worden betwist. Niets is vervelender dan met je nieuwe buren in conflict te raken over het verloop van de grens tussen beide kavels.

Zoals al gezegd: uit de notariële akte van eigendomsoverdracht is vaak niet de exacte grens af te leiden. Ook de vermelding in de akte van de circa oppervlakte en het aanhechten van een situatieschets zonder de juiste maatvoering geven onvoldoende zekerheid over het verloop van de grens.

Gemeenten en bouwontwikkelaars doen er daarom goed aan voorafgaand aan de verkoop en levering van bouwkavels in omvangrijke bouwprojecten, de individuele kavels door het Kadaster te laten uitmeten. Voordeel hiervan is dat als na de bouwwerkzaamheden er onduidelijkheid mocht bestaan over het verloop van de grens, het Kadaster deze exact kan aanwijzen en conflicten tussen gemeente, bouwer, koper en buren hiermee eenvoudig wordt voorkomen.

Bent u koper van een bouwkavel of grondexploitant en wilt u zekerheid over de grenzen van een bouwkavel? Laat u dan deskundig door ons kantoor adviseren. Maak geheel vrijblijvend een afspraak.

Bron: Gerechtshof Den Haag, 16 maart 2010, LJN BL8978